HollyŁódź

 


Nazwa HollyŁódź i własna Aleja Gwiazd na ul. Piotrkowskiej nie wzięły się znikąd! Dlatego wędrówkę szlakiem Łodzi filmowej proponujemy rozpocząć od dawnej siedziby Wytwórni Filmów Fabularnych. To kolebka powojennej kinematografii polskiej i zarazem największa wytwórnia filmowa w kraju.

Już od 1945 roku, kiedy to zrealizowano w Łodzi zdjęcia do pierwszego powojennego filmu fabularnego „Zakazane piosenki" w reż. Leonarda Buczkowskiego, to właśnie na ul. Łąkową zaczęli się przenosić aktorzy i reżyserzy ze zrujnowanej stolicy. W HollyŁodzi do lat 90. zrealizowano blisko 600 filmów kinowych i ponad 1000 odcinków seriali telewizyjnych. W słynnej stołówce na parterze WFF spotkać można było największe gwiazdy polskiego kina w stylowych kostiumach, zamawiające żurek i pierogi, a w halach zdjęciowych obejrzeć fragmenty dekoracji do „Kanału", „Popiołów", „Faraona" czy „Potopu".

Życie po życiu

Ten barwny świat nie przetrwał kryzysu i załamania się produkcji filmowej w Polsce. W 1998 roku rozpoczęła się likwidacja wytwórni. Na szczęście nie sprzedany segment dawnej WFF, czyli Łódzkie Centrum Filmowe, zachował największą w Polsce kolekcję środków inscenizacyjnych. Dzisiaj w magazynach można oglądać i podziwiać blisko 4000 rekwizytów oraz kilkadziesiąt tysięcy kostiumów, które „zagrały" w takich filmach, jak np. „Krzyżacy", „Lalka", „Stawka większa niż życie", „Ziemia obiecana", „Królowa Bona", „Kingsajz". Zbiory są dostępne dla zainteresowanych, ale wcześniej trzeba umówić się telefonicznie. Ogromny gmach przy ul. Łąkowej także w sprzedanych segmentach zachował filmowy charakter. Dziś mieszczą się tutaj prywatne firmy, zajmujące się świadczeniem usług na potrzeby filmu, reklamy, programów telewizyjnych oraz wynajmem hal, sprzętu oświetleniowego, nagraniami dźwięku itp. Niestety, tych wnętrz nie można zwiedzać, podobnie jak największych w Polsce hal zdjęciowych, w których realizuje się reality show, teleturnieje i reklamy. Po prawej stronie od głównego wejścia do wytwórni uwagę zwraca kolorowa, supernowoczesna szklana bryła. To siedziba Opus Film, jednej z wiodących na polskim rynku niezależnych firm, zajmujących się produkcją reklamową, telewizyjną i filmową. W Opus Filmie, na parterze, znajduje się galeria sztuki. Dostępna dla każdego i bezpłatna. Przy odrobinie szczęścia otrzemy się o żywe gwiazdy. Tyle tylko, że te kinowe coraz częściej zastępują idole estradowi. No, ale zawsze...


Aleja Gwiazd

Na pomysł Alei Gwiazd - na wzór hollywoodzki - wpadł w 1996 roku aktor Jan Machulski. Pierwsza mosiężna tablica dla Andrzeja Seweryna została wmurowana rok później. Po stronie parzystej ul. Piotrkowskiej obok „Grand Hotelu" znajdują się gwiazdy reżyserów, operatorów i kompozytorów (m.in. Agnieszki Holland, Wojciecha Kilara, Romana Polańskiego, Krzysztofa Kieślowskiego), a po nieparzystej - przy bramie prowadzącej do kina „Polonia" - tablice upamiętniające aktorów (np. Leona Niemczyka, Bogumiła Kobielę, Zbigniewa Cybulskiego, Cezarego Pazurę). Wszyscy związani z Łodzią. Kiedyś można ich było spotkać w kawiarni Grand Hotelu (niestety, dziś już nieistniejącej). Obiekt wybudowano w latach 80. XIX wieku. Zatrzymywali się tutaj m.in. Beata Tyszkiewicz, Daniel Olbrychski, Jan Nowicki, Jerzy Stuhr, a z gwiazd zagranicznych apartamenty wynajmowali Michael York oraz Kirk Douglas.


W królestwie X Muzy

Rezydencję Karola Scheiblera, mieszczącą dziś Muzeum Kinematografii, otacza zabytkowy park Źródliska. Pałac z dawną stajnią i wozownią (dziś znajduje się tu supernowoczesne kino) jest częścią kompleksu składającego się z fabryk „króla bawełny" oraz osiedla robotniczego Księży Młyn. Muzeum Kinematografii to unikatowa placówka podtrzymująca tradycje filmowe Łodzi, ale także gromadząca bogate zbiory sztuki filmowej polskiej i zagranicznej. Warto się tutaj wybrać chociażby po to, by obejrzeć plany filmowe polskich superprodukcji, np. przeniesiony planu „Starej baśni" imponujący pogański chram. Chlubą muzeum jest XIX-wieczny fotoplastikon, który „zagrał" w „Vabanku" Juliusza Machulskiego, zabytkowe kamery, zabawki optyczne, kolekcje plakatów filmowych z lat 20. i 30., projekty kostiumów i dekoracji. Zaledwie 150 metrów dalej, przy ul. Targowej 61/63, w dawnym neorenesansowym pałacyku Kohna, mieści się słynna na całym świecie szkoła filmowa. Wszyscy wiedzą, że to tutaj studiowali: Andrzej Wajda, Roman Polański, Krzysztof Kieślowski, Agnieszka Holland. Dziś, jak przed laty, można przyjść do szkoły, usiąść na słynnych schodach w rektoracie i pomarzyć. Dla niektórych studentów droga z ul. Targowej na „Sunset Boulvard" to wcale nie utopia. Wielu absolwentów, zwłaszcza operatorów filmowych, odnosi za oceanem wielkie sukcesy.


Łódzki Luwr

Kto nie odwiedzi łódzkiego Luwru, czyli miejsca, w którym Andrzej Wajda kręcił zdjęcia do nominowanej do Oscara Ziemi obiecanej, to tak, jakby nigdy nie był w HollyŁódź. Fabrykanckie pokoje, wspaniała sala balowa i jadalnia, w których kręcono także „Karierę Nikodema Dyzmy" i „Pożegnanie jesieni", to udostępniona dla turystów część Muzeum Historii Miasta Łodzi. Mimo upływu 30 lat od nakręcenia filmu, miejsce to nadal robi wrażenie. W zabytkowych wnętrzach muzeum odbywają się bale, zaś w sali pamięci poświęconej Arturowi Rubinsteinowi znajduje się najprawdziwszy Oscar. Pianista otrzymał go w 1969 roku za główną rolę w filmie biograficznym „Kocham życie". Co roku w lutym Amerykańska Akademia Filmowa przyznaje swoje Oscary. Szkoda, że nie w kategorii najbardziej filmowych miast.

Festiwale

Łódź filmowa to jednak nadal mekka wielbicieli X Muzy, których przyciągają unikalne na mapie kraju międzynarodowe festiwale poświęcone sztuce filmowej. Wystarczy wymienić choćby tak znane wydarzenia jak PGNiG Transatlantyk Festival, Festiwal Mediów w Łodzi "Człowiek w zagrożeniu" czy Forum Kina Europejskiego Cinergia.


Mariola Wiktor, AG

PWSFTviT

PWSFTviT

Miś Uszatek

Miś Uszatek

Plan filmowy

Plan filmowy

Lodz Film Commission